The Catalyst

  Ένας θαυμαστός νέος κόσμος οικοδομείται γύρω μας με ταχύτητα και θόρυβο.Για την ακρίβεια οικοδομείται γύρω από την ψηφιακή καινοτομία και μετασχηματίζει μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Ο τεχνολογικός αυτός μετασχηματισμός είναι μοναδικός, καθώς είναι η πρώτη φορά που η αλλαγή είναι αμφίδρομη: οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν απλά προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά παρέχουν πληροφορίες και πρόσβαση σε αυτές. Από αυτήν την αμφίδρομη συνεργασία προκύπτουν νέες προκλήσεις,φόβοι,δεσμεύσεις αλλά κυρίως ευθύνες και επιλογές.

Οι πολιτικοί προσανατολισμοί όμως παραμένουν αβέβαιοι και καθυστερούν, πράγμα που δημιουργεί αναβολές στην διαχείριση του μέλλοντος. Είναι σαν οι προσπάθειες, φιλότιμες και ειλικρινείς στην πλειονότητά τους, να μη βρίσκουν τους παράγοντες που θα οδηγήσουν στο καλύτερο αποτέλεσμα, δηλαδή στη δημιουργία μιας κρίσιμης μάζας ικανής να συμβάλει στην όσο το δυνατό αντικειμενική εξέταση των εξελίξεων και στις τάσεις που προδιαγράφουν. Με άλλα λόγια, ένα ΚΑΤΑΛΥΤΗ που θα προωθήσει κινήσεις σύμπλευσης και συνεννόησης σχεδιασμού και ιεράρχησης απόψεων και έργων.

Η Ελλάδα παράλληλα,βρίσκεται στον όγδοο χρόνο μιας βαθιάς

πολιτικοοικονομικής κρίσης που φέρει με βεβαιότητα τα σημάδια μιας συνολικής παρακμής. Στην οκταετία αυτή σαρώθηκαν κόμματα, σχέσεις, βεβαιότητες, ιδέες, άνθρωποι, θεσμοί, αλλοιώθηκαν λέξεις και νοήματα. Αμφισβητήθηκαν σηματοδοτήσεις, αναδιατάχθηκαν ισορροπίες.

Άλλαξαν όλα αλλά δεν άλλαξαν σημαντικά.

Γιατί για να αλλάξει κάτι σημαντικά,πρέπει πρώτα να το αποφασίσουμε εμείς οι πολίτες.

Το "The Catalyst" έχει στόχο να εργαστεί σε αυτό το πεδίο.

Είναι ένα χώρος προώθησης του διαλόγου ανάμεσα στις δυνάμεις που εκκινούν από το φιλελεύθερο κέντρο έως την ανανεωτική αριστερά,ένας χώρος που προσπαθεί να καταλάβει και ερμηνεύσει τις αλλαγές και έχει αποφασίσει ο ίδιος να αλλάξει προκειμένου να επιβιώσει.

Στοχεύει στην δημιουργία ενός δημόσιου λόγου βασισμένου σε επιχειρήματα και επιστημονικά στοιχεία, στην δημιουργία μιας δημόσιας σφαίρας όπου τα εθνολαϊκιστικά άκρα και η προπαγάνδα της μετά-αλήθειαςδεν έχουν θέση.

Αποτελεί έκφραση αγωνίας για το παρόν και το μέλλον του τόπου και σε καμμία περίπτωση δεν αποτελεί πρόπλασμα κομματικής δημιουργίας. Για αυτό τον λόγο, ενθαρρύνουμε μέσα από εκδηλώσεις,άρθρα,δημοσιεύσεις αλλά και δράσεις, την διατύπωση εναλλακτικών προτάσεων και θέσεων με μόνο πρόκριμα την τεκμηρίωσή τους σε στοιχεία. Επιθυμούμε να συμβάλλουμε δημιουργικά στη διαμόρφωση ενός χώρου όπου η Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, η παραμονή στο Ευρώ, η ανοιχτή κοινωνία, η προώθηση και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα είναι αδιαπραγμάτευτα.

Όσοι αποφασίσαμε να συνιδρύσουμε το «The Catalyst» υποστηρίζουμε ότι ο προοδευτικός χώρος μπορεί και πρέπει να επανεφεύρει τον εαυτό του μέσα από νέες, αποτελεσματικές πολιτικές για το μέλλον.Δεν πιστεύουμε στο τέλος της ιστορίας, ούτε στην πολιτική χωρίς πολιτικούς, θεωρίες που έχουν οδηγήσει την Ευρώπη και τον κόσμο σε αχαρτογράφητα νερά.

Ο κόσμος έχει ακόμη φτωχούς και πλούσιους, γρήγορους και αδύναμους να ακολουθήσουν.

Δύο και κάτι αιώνες μετά τη Γαλλική Επανάσταση και την έκδοση του Πλούτου των Εθνών, κάτι λιγότερο από την έκδοση του Κεφαλαίου, έναν αιώνα μετά τις Ρωσικές Επαναστάσεις, τριάντα χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και μόλις μια δεκαετία από τις πρώτες κρίσεις που πυροδότησε το κραχ στη Γουόλ Στριτ , η αναπαραγωγή παλιών διαχωριστικών γραμμών είναι όχι απλά ξεπερασμένη αλλά και άγονη.Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι παλιές διαχωριστικές γραμμές χρησιμοποιούνται για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των πιο ευνοημένων.Σήμερα ο κόσμος είναι πιο σύνθετος και οι διαιρέσεις περισσότερο περίπλοκες.

Τα μέλη του «The Catalyst» πιστεύουν στην ενότητα του διανοητικού και πολιτικού κεφαλαίου , στη σεμνότητα,στην συνεχή προσπάθεια. Στοχεύουν στη σύνδεση του πολιτικού και επιστημονικού λόγου και φιλοδοξούν να γίνουν ο καταλύτης για τη διαμόρφωση μαζί με όλους εσάς,ενός ρεύματος ιδεών μέσα από μια φρέσκια,σύγχρονη μεταρρυθμιστική ματιά με σκοπό την πρόοδο στα μεγάλα θέματα της ελληνικής κοινωνίας που δεν θα εξαντλείται σε μια απολίτικη μετρολογία, αλλά θα την διαπερνά μια κόκκινη γραμμή αλλαγών και εκσυγχρονισμού.

Αυτός άλλωστε είναι ο ρόλος μιας πολιτικής δεξαμενής σκέψης.

Παράλληλα με την "σκληρή" πολιτική θεωρία μας ενδιαφέρει να παρακολουθήσουμε νεώτερες και πιο "αιρετικές υποθέσεις"για την ανθρώπινη φύση.

Αναζητούμε την "docta spes", την σοφή ελπίδα, δηλαδή εκείνη την «αδιάσπαστη ενότητα της σωφροσύνης και της φαντασίας, της λογικής και της ελπίδας, της ακρίβειας του αστυνομικού ερευνητή και του ενθουσιασμού του ονείρου."

Σε αυτή την προσπάθεια αναζήτησης , φιλοδοξούμε, να είμαστε ο καταλύτης.